Το νέο τεύχος της ΕΕργΔ Ιανουάριος 2026
Στο νέο τεύχος της ΕΕργΔ (Ιανουάριος 2026) που μόλις κυκλοφόρησε:
Ο Άρις Καζάκος, ερμηνεύοντας τα άρθρα 4 Π.Υ.Σ. 6/2012 και 33 ν. 5053/2023, εξετάζει την έννοια της αναστολής ισχύος των διατάξεων σ.σ.ε. οι οποίες προβλέπουν αυξήσεις μισθών ή ημερομισθίων, περιλαμβανομένων και εκείνων περί υπηρεσιακών ωριμάνσεων, με μόνη προϋπόθεση την πάροδο συγκεκριμένου χρόνου εργασίας. Στη γνωμοδότησή του ο συγγραφέας εστιάζει ιδίως στις επιπτώσεις του ν. 4046/2012 και των άρθρων 4 Π.Υ.Σ. 6/2012 και 33 ν. 5053/2023 στον καθορισμό των αποδοχών του προσωπικού των Τραπεζών ως προς τα μισθολογικά κλιμάκια, όπως αυτά καθορίζονται από τις κλαδικές σ.σ.ε. Ο.Τ.Ο.Ε. – Τραπεζών για το μισθολόγιο των τραπεζοϋπαλλήλων. Εξετάζει δηλαδή αρχικά αν τα μισθολογικά κλιμάκια των κλαδικών σ.σ.ε. Ο.Τ.Ο.Ε. – Τραπεζών υπάγονται στην αναστολή του άρθρου 4 της Π.Υ.Σ. 6/2012. Στη συνέχεια ο συγγραφέας ερευνά το ερώτημα εάν, μετά τη λήξη του χρόνου αναστολής που θεσπίστηκε ως εξαιρετικό δίκαιο με την Π.Υ.Σ. 6/2012, δύναται να θεωρείται συνταγματικά ανεκτή η παρ. 5 του άρθρου 33 ν. 5053/2023, που «ξεπαγώνει» μεν τις ωριμάνσεις, ορίζοντας ωστόσο ότι, για το χρονικό διάστημα από 14.2.2012 έως και την 31.12.2023, δεν γεννάται καμία αξίωση, ούτε οφείλονται αυξήσεις μισθών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων περί υπηρεσιακών ωριμάνσεων, ούτε επιτρέπεται να υπολογιστεί προϋπηρεσία που έχει διανυθεί από 14.2.2012 έως και 31.12.2023. Απαντώντας στο ερώτημα αυτό αρνητικά, ο συγγραφέας συμπληρώνει ότι, σε κάθε περίπτωση, η διάταξη του άρθρου 33 ν. 5053/2023 δεν μπορεί να καταργεί διατάξεις κλαδικών σ.σ.ε. που βρίσκονταν σε ισχύ κατά την ημερομηνία ψήφισης του ν. 5053/2023 ή μεταγενέστερες και ρυθμίζουν, χωρίς επιφύλαξη, τον τρόπο ένταξης σε κλιμάκια και την καταβολή επιδόματος πολυετίας (συνυπολογισμός όλων των ετών υπηρεσίας στην Τράπεζα).
Στη συνέχεια, η Χρυσαφώ Τσούκα, αναλύοντας την πρόσφατη απόφαση του Δ.Ε.Ε. στην υπόθεση Locatrans, που επίσης δημοσιεύεται στο νέο τεύχος, εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να ερμηνευθεί το άρθρο 6 της Συμβάσεως της Ρώμης του 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (και συνακόλουθα το άρθρο 8 του Κανονισμού Ρώμη Ι) στην περίπτωση αλλαγής του τόπου όπου παρέχεται σταθερά η εργασία. Η απόφαση αυτή —παρατηρεί η συγγραφέας— εντάσσεται στη διαρκώς εμπλουτιζόμενη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο σε περίπτωση που η εργασία παρέχεται σε περισσότερα κράτη. Η απάντηση που δόθηκε από το Δ.Ε.Ε. στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ο τελευταίος τόπος παροχής της εργασίας, ως στοιχείο όμως καθοριστικό της ρήτρας εξαιρέσεως που καθιερώνεται στο άρθρο 6 της Συμβάσεως.
Ακολουθεί, όπως πάντα, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ελληνική νομολογία: Το άρθρο 66 παρ. 2 ν. 4808/2021 δεν μετέβαλε τον χαρακτήρα της καταγγελίας ως αναιτιώδους δικαιοπραξίας· Μετάθεση μισθωτού σε επιχείρηση που διατηρεί περισσότερες εκμεταλλεύσεις· Συμβατική αποζημίωση απολύσεως μεγαλύτερη της νομίμου: ύψος αποζημίωσης και τρόπος καταβολής της· Απολύσεις και μέτρα προστασίας από την πανδημία COVID-19· Αποζημίωση σε περίπτωση αποχώρησης τού συμπληρώσαντος 15 έτη υπηρεσίας εργαζομένου με τη συγκατάθεση του εργοδότη: Δεν σωρεύεται στο, ανώτερο της εν λόγω αποζημίωσης, ποσό που δίνεται ως οικονομικό κίνητρο για συναινετική λύση της σύμβασης εργασίας· Ένσταση των αλλαχού κερδηθέντων· Αφαίρεση αποδοχών που ο εργαζόμενος αποκόμισε από ελευθέριο επάγγελμα που άσκησε κατά τον χρόνο υπερημερίας του εργοδότη· Ο αναιτιώδης χαρακτήρας της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου και ο αναιρετικός έλεγχος δυνάμει του αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.· Θετική ζημία και διαφυγόν κέρδος· Μισθολογικές αξιώσεις και στοιχεία του ορισμένου της αγωγής· Διάκριση (μη νόμιμης) πολιτικής απεργίας και (νόμιμης) μεικτής εργασιακής-πολιτικής απεργίας· κ.ά.
Το τεύχος κλείνει με το πρόγραμμα των τακτικών επιστημονικών συναντήσεων της Εταιρείας Δικαίου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Δ.Ε.Κ.Α.) για την περίοδο Μάρτιος – Ιούνιος 2026.
Καλή ανάγνωση!
